Vintage glazen

Begin bij het reliëf, want dat bepaalt de uitstraling meer dan de vorm. Verticale ribbels maken een glas optisch slanker en horen bij de art-decolijn. Geperste bloem- en bijenmotieven zijn ronder en landelijker en komen uit de Franse traditie. Een gladde wand met alleen een zware voet leest als jaren vijftig. Kies één taal en houd die vol over de tafel, want twee soorten reliëf naast elkaar oogt rommelig in plaats van verzameld.

Dan de maat, en daar zit de verrassing. Een vintage wijnglas is kleiner dan een modern exemplaar: rond de 32 tot 33 cl, waar een hedendaags rodewijnglas al snel op 45 cl zit. Dat is geen tekortkoming maar het uitgangspunt van die tijd, want in zo'n kelk staat een schenkmaat van 12 cl nog ruim. Voor water en frisdrank kom je uit bij de tumbler glazen van 34 tot 35 cl, voor een aperitief bij de likeurglazen van rond 11 cl, en voor bubbels kies je tussen een flute van 17 cl en een coupe van 16 cl. Gekleurd glas houd je het best bij één tint naast blank.

Vintageglaswerk komt het best tot zijn recht bij drank met kleur. Door het reliëf breekt het licht en dat zie je alleen als er iets doorheen schijnt: een amberkleurige negroni in een laag glas met facetten, of een kir royal waarin de crème de cassis van onderaf omhoog trekt. Helder water in een geribbeld glas is mooi, maar het effect is half.

Schenk iets minder vol dan je gewend bent. De oude maatvoering gaat uit van kleinere porties en bij een wijnglas van 33 cl schenk je tot net onder de breedste plek, dus ongeveer een derde. Zet gekleurde en blanke glazen om en om op tafel in plaats van per persoon één kleur; dat leest als een gegroeide verzameling en niet als een aankoop. En zet het reliëf naar de gast toe wanneer een glas maar aan één kant een motief heeft.

Geperst glas is dikker dan geblazen glas en daardoor minder breekbaar, maar het reliëf houdt wel meer vast. Kalk en droogvlekken kruipen in de groeven en zijn daar lastiger uit te poetsen dan van een gladde wand. Was op een kort programma, spoel na met schoon water en droog zolang het glas nog warm is; dan verdampt de rest vanzelf. Een scheut azijn in het naspoelwater haalt hardnekkige kalkranden weg.

De uitzondering is de gouden rand. Die is opgedampt en slijt in de vaatwasser sneller dan het glas eronder, zeker bij hoge temperaturen en agressieve tabletten. Was glazen met goud met de hand in lauw sop en gebruik geen schuurspons. Bij de rest geldt de gewone regel: rechtop wegzetten zodat de rand nergens op rust, en stelen elkaar niet laten raken in de korf.

Zoek je vintage in één bepaalde serie, dan loopt de meeste keuze via het merk. Het Turkse Pasabahce brengt zijn historische persvormen opnieuw uit in complete lijnen, van waterkan tot likeurglas, zodat je een hele tafel in één stijl kunt dekken. Zoek je juist het zwaardere, landelijke Franse persglas met bijen- en bloemmotieven, dan kom je uit bij La Rochère. En wil je alleen de vorm van vroeger zonder het reliëf, kijk dan bij de gewone tumblers en wijnglazen in het menu hiernaast.