Gin &
Tonic

Één deel gin op twee tot drie delen tonic is de vuistregel, dus 5 cl gin met 10 tot 15 cl tonic. Op 1 op 2 komt de gin duidelijk naar voren en kom je op ongeveer 13 procent alcohol; op 1 op 3 wordt het een lange, toegankelijke borrel van rond de 9 procent. Wat je verhouding vooral bepaalt is de gin zelf: een stevige London Dry van 47 procent verdraagt 1 op 3 moeiteloos, terwijl een zachte gin van 37,5 procent op 1 op 2 beter overeind blijft.

Tonic is geen neutraal aanvulmiddel maar de helft van de smaak. Een klassieke Indian tonic met veel kinine past bij een droge London Dry met jeneverbes voorop. Mediterrane tonic, zachter en kruidiger, komt beter tot zijn recht bij bloemige of citrusgins. Een dry tonic met minder suiker laat een complexe craft gin de meeste ruimte. Wat je in elk geval wilt is een klein flesje in plaats van een grote fles, want koolzuur verdwijnt razendsnel. Schenk de tonic langzaam langs een barlepel in en roer daarna hooguit één keer.

De roze versie is de bekendste variant en er zijn twee manieren. Met een pink gin op basis van aardbei of rode vruchten gebruik je gewoon 5 cl gin en een neutrale tonic; die gins zijn vaak wat zoeter, dus kies er een met weinig suiker bij. De klassieke manier gaat anders: een paar dashes Angostura bitters in een gewone gin-tonic kleuren hem lichtroze en voegen kruidige bitterheid toe in plaats van fruit. Garneer de eerste met aardbei of framboos, de tweede met een brede sinaasappelzest. Beide werken, maar ze smaken totaal verschillend.

Alcoholvrije gin heeft een grote sprong gemaakt en werkt in deze combinatie beter dan in de meeste cocktails, omdat de tonic zoveel bitterheid en structuur meebrengt. Neem 5 cl 0.0-gin op 10 cl tonic, dus iets minder tonic dan bij de gewone versie, want zonder alcohol wordt het geheel snel waterig. Kies een 0.0-gin met duidelijke jeneverbes en werk met stevige garnering: een brede grapefruitzest, jeneverbessen of een takje rozemarijn dat je even tussen je handen wrijft. Grote, harde ijsblokken zijn hier extra belangrijk, want smeltwater is de grootste vijand.

Hoeveel gin in gin tonic hoort, bepaalt de rest van de drank. In dit recept staat 5 cl per glas, en die maat blijft gelijk of je nu 10 of 15 cl tonic gebruikt. Denk bij de verhouding gin tonic daarom in delen en niet in een vaste hoeveelheid vloeistof: hoe meer ijs er in je copa staat, hoe minder tonic erbij past en hoe steviger dezelfde 5 cl uitpakt. Maak je meerdere glazen tegelijk, meet de gin dan per glas af; verdeel je uit de fles over vier glazen, dan krijgt het eerste glas bijna altijd te veel.

Je komt de drank onder verschillende namen tegen. In het Engels is het gin and tonic, vaak afgekort tot G&T; in het Nederlands schrijf je gin-tonic met een streepje, en veel mensen zeggen simpelweg gin en tonic omdat het letterlijk om die twee flessen gaat. Welke schrijfwijze je ook aanhoudt, het gaat om hetzelfde glas. Zoek je gin tonic recepten met een twist, kijk dan eerst naar de tonic en de garnering: daar zit het grootste smaakverschil, nog voor je aan extra ingrediënten denkt.