Mimosa glazen

Voor een mimosa reken je zes centiliter bubbels en zes centiliter sap, dus een glas van 16 tot 22 centiliter is de praktische maat. Daarin staat de vulling tot ongeveer driekwart, met genoeg lucht erboven om de geur van de sinaasappel op te vangen. Een flute van 9,5 cl is bedoeld als proefmaat of voor een korte toost en is voor een brunch al snel te klein. Boven de 26 cl krijg je een glas dat je halverwege moet bijschenken.

Kijk verder naar de vorm van de kelk. Een strakke, rechte flute houdt het koolzuur het langst vast. Een tulpflute, die bovenin iets naar binnen loopt, laat meer geur toe zonder veel bubbels te verliezen en is bij vers sap de prettigste keuze. Het ruwe of geëtste puntje op de bodem van sommige glazen is geen fabricagefout maar een bubbelpunt: het geeft het koolzuur een vaste plek om aan te hechten, zodat je een gestage sliert belletjes ziet in plaats van willekeurig geschuim.

De volgorde maakt uit. Schenk eerst het sap, ongeveer tot de helft, en vul daarna langzaam aan met de bubbels langs de binnenwand. Andersom schuimt het glas over, omdat de vruchtvezels in vers sap het koolzuur ineens laten ontsnappen. Kantel het glas licht bij het aanvullen en laat de wijn over de wand lopen in plaats van recht naar beneden.

Beide ingrediënten gaan koud het glas in, rond de zes graden. Een gekoeld glas helpt daarbij, maar zet flutes niet in de vriezer als je vers sap gebruikt, want op een ijskoude wand slaat condens neer en dat verdunt. Gezeefd sap geeft een helderder resultaat dan sap met vruchtvlees, al vinden veel mensen dat laatste juist lekkerder. Wil je variëren, dan werkt dezelfde verhouding met perziknectar en dan heet het een bellini, of met een scheut cassis voor een kir royal.

Vet is de vijand van bubbels. Een minieme film van afwasmiddel of van een keukendoek is genoeg om het koolzuur direct te laten inzakken, en dat is de meest voorkomende reden dat wijn in een schoon ogend glas toch plat lijkt. Spoel flutes daarom goed na en droog ze met een pluisvrije doek die niet met wasverzachter is gewassen.

Vaatwasserbestendig zijn vrijwel alle glazen in deze collectie, maar de lange steel is het kwetsbare deel. Zet flutes rechtop en met ruimte tussen de kelken, zodat ze tijdens het draaien niet tegen elkaar tikken. Kalkaanslag laat bij een smal glas een zichtbare ring achter op de waterlijn, en een scheutje azijn in het naspoelwater voorkomt dat. Bewaar de glazen staand en nooit op de rand.

Wil je alle vormen naast elkaar zien, dan staat het volledige aanbod bij de champagneglazen. De smalle modellen apart vind je bij de champagne flute glazen, en de brede, ondiepe kom bij de champagne coupe glazen, die vooral bij een toost of een cocktail met bubbels wordt gebruikt. Zoek je het recept, dan staat bij de mimosa de verhouding uitgelegd, en dezelfde opbouw met andere vruchten vind je bij de bellini en de kir royal. Blijft er een fles over die koud moet staan, kijk dan bij de champagnekoelers.